Πέμπτη, 6 Μαρτίου 2014

ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΟΙ ΜΙΑΣ ΧΡΗΣΗΣ ΜΕ ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ ΛΗΞΗΣ ΤΙΣ ΕΚΛΟΓΕΣ Πως τα κόμματα της συγκυβέρνησης και τα στελέχη τους προσπαθούν να εξαπατήσουν τους ψηφοφόρους στις εκλογές του Μάη

 «Σε εκλογές δεν έχω δει  τέτοιο κουτί ρημάδι, μ’ ανεξαρτήτους το πρωί κ’ εξαρτημένους βράδυ»

Παραφράζοντας μια παλιά σατιρική Κρητική μαντινάδα από ανώμαλες περιόδους της ιστορίας του τόπου μας , ένα νέο δείγμα πολιτικαντισμού στιγματίζει  τα πολιτικά ήθη με το οποίο ξεκίνησαν τον προεκλογικό τους αγώνα τα κόμματα της συγκυβέρνησης(Ν.Δ.-ΠΑΣΟΚ).

Για να μη χρεωθούν τη συνεχώς διογκούμενη οργή του λαού μας στα ψηφοδέλτια που θα στηρίξουν στις εκλογές, ανακάλυψαν την όψιμη «ανεξαρτησία» των κομματικών τους στελεχών που θα είναι υποψήφιοι, μια ανεξαρτησία που αγγίζει τα όρια της φαιδρότητας για τους εμπνευστές της.
Αν βέβαια τους ψηφίσουμε, η ανεξαρτησία τους σταματάει το βράδυ των εκλογών, ο αυτοδιοικητικός χάρτης της χώρας μας θα γεμίσει με «μπλε και πράσινους κόκκους» ενώ οι κυβερνητικοί παράγοντες στα κανάλια τους θα προσπαθούν να μας πείσουν ότι ο λαός μας, επιβράβευσε την πολιτική τους υπερψηφίζοντας τους υποψηφίους τους.
 Αν «δεν τους κάτσει» και καταψηφιστούν, για να μην καταρρεύσουν την επόμενη μέρα, θα ισχυριστούν ότι τα εκλογικά αποτελέσματα δεν αποτυπώνουν με σαφήνεια τις διαθέσεις του εκλογικού σώματος γιατί οι υποψήφιοι ήταν «ανεξάρτητοι». Όσο για τις Ευρωεκλογές, γι’ αυτό  τις μεταθέτουν την δεύτερη Κυριακή 25 Μάη, ποντάροντας στην αποχή και στην αδυναμία των ψηφοφόρων να μετακινηθούν  για να  τους ξαναμαυρίσουν, εκτός από όσους αναλάβουν να μετακινήσουν οι ίδιοι ή  να τους πληρώσουν τα έξοδα μετακίνησης. Κάποια «παράγκα» θα στήσουν πάλι στο Καρπενήσι.
Σημαιοφόρος της ανεξαρτησίας στον τόπο μας, ανάμεσα σε όλους αυτούς τους  «ανεξάρτητους» στους Δήμους και στην Περιφέρεια παρουσιάζεται εδώ και καιρό ο κ. Μπακογιάννης.
 Για όσους τον βλέπουν από τη θέση του περιφερειάρχη, σαν δύο φορές Δήμαρχο για την Ευρυτανία και προσδοκούν ότι αν εκλεγεί,  «ο τόπος μας θα έχει τον άνθρωπό του», έτσι όπως λέμε «θείο στην Κορώνη», πέρα από το στοιχείο της ανεπίτρεπτης αφέλειας, ας σκεφτούν ότι αντίστοιχες προσδοκίες είχαν και για την κ. Μπακογιάννη όταν και εκείνη ξεκίνησε από τον τόπο μας για την κεντρική πολιτική σκηνή, όμως οι σκέψεις αυτές αφορούν μόνο τους επικοινωνιολόγους τους και όχι τους ίδιους.
 Τι άλλο μπορεί να εφαρμόζει και να υπηρετεί ένας φέρελπις  και κατ εξοχήν εκπρόσωπος του πολιτικού συστήματος της χώρας εκτός από την πολιτική της κυβέρνησης που ανήκει. Σε τι εναντιώθηκε σαν Δήμαρχος μέχρι τώρα από αυτή την πολιτική της καταστροφής που βιώνει ο καθένας από εμάς, για να  συνεχίσει σαν περιφερειάρχης.  Αμφιβάλλει κανείς αν εκλεγεί στην περιφέρεια, ότι το ίδιο βράδυ  θα καταγραφεί σαν νίκη της Ν.Δ και επιβεβαίωση της πολιτικής της;      Το ίδιο κατ’ αναλογίαν, θα ισχύει και για τους   Δημάρχους τους.
Ανεξάρτητοι, λοιπόν, μέχρι να μας πάρουν την ψήφο και εξαρτημένοι για να συνεχίσουν την πολιτική τους, επικαλούμενοι μάλιστα και την έγκριση μας, μόλις θα τους βολεύουν τα αποτελέσματα.
Επειδή μετά την απομάκρυνση από την κάλπη ουδέν λάθος αναγνωρίζεται, ας δώσουμε ένα χαρακτήρα δημοψηφίσματος και στις δύο αναμετρήσεις (Αυτοδιοίκηση και Ευρωεκλογές)  κατά της κυβερνητικής πολιτικής και των κομμάτων που συγκυβερνούν. Κάθε ψήφος σε πρόσωπα που σηματοδοτεί  ανοχή στην πολιτική τους, βαθαίνει ακόμα περισσότερο την κρίση και μεγαλώνει τα αδιέξοδα στη ζωή μας. Ας σταματήσει, λοιπόν, αυτό το παραμύθι των λεγόμενων ανεξάρτητων, χωρίς βεβαίως να παραβλέπουμε τη διαφορετικότητα και τις ιδιαιτερότητες των αυτοδιοικητικών εκλογών σε σχέση με της βουλευτικές. Η διαφορετικότητα όμως αυτή δεν συντρέχει στα πρόσωπα των κάθε λογής «ανεξάρτητων» που υπηρέτησαν και συνεχίζουν να υπηρετούν αυτή την πολιτική ακόμα και με την ανοχή ή τη σιωπή τους. Γιατί η σιωπή σήμερα γίνεται συνενοχή .
Κανένας αυριανός Δήμαρχος, Αντιπεριφεριάρχης ή Περιφερειάρχης δεν μπορεί να δηλώνει ανεξάρτητος από κεντρικές πολιτικές αποφάσεις και επιλογές και να κρύβεται από αυτούς που ζητά να εκπροσωπήσει, όταν  αρπάζουν τις  περιουσίες των πολιτών, οδηγούν τα σπίτια σε πλειστηριασμούς  και πετούν οικογένειες στο δρόμο για τα συμφέροντα των τραπεζών.
 Κανένας «ανεξάρτητος» δεν μπορεί να κάνει πως δεν βλέπει την κατάρρευση της υγείας,  της παιδείας, της πρόνοιας στη χώρα και στον τόπο που διεκδικεί την ψήφο των πολιτών για να τους  εκπροσωπεί ή όταν οι ασκούμενες πολιτικές μετατρέπουν τα κοινωνικά αγαθά σε εμπόρευμα για τους αετονύχηδες του συστήματος.
 Κανένας Δήμαρχος δεν μπορεί να μοιράζει μερίδες φαγητό από τα ταμεία του Δήμου, στους εξαθλιωμένους άνεργους δημότες του και να παρουσιάζεται σαν κοινωνικά ευαίσθητος και την ίδια στιγμή να προσπαθεί να κρύψει πίσω από την «ανεξαρτησία» του ότι εκπροσωπεί και υπηρετεί τις πολιτικές που οδηγούν στην εξαθλίωση. Ακόμα χειρότερα βέβαια αν παρουσιάζει σαν ευεργέτες, χορηγούς και ελεήμονες όλους αυτούς που ληστεύουν τον πλούτο της χώρας μας, διευρύνοντας  τον αριθμό των εξαθλιωμένων και από τον κλεμμένο πλούτο της, οι ίδιοι οι κλέφτες μαζί με τους πολιτικούς που τους εκπροσωπούν και τους διευκολύνουν,   διαθέτουν και ένα ελάχιστο ποσό για συσσίτια.  
Κανένας δεν μπορεί να καμαρώνει γιατί παίρνει εύσημα απ’ τους  «γκαουλάιτερ»(επιτηρητές) Γερμανούς  στη χώρα μας, επειδή τους παραχωρεί πλουτοπαραγωγικές πηγές με αποικιοκρατικές συμφωνίες. Και καλά να καμαρώνουν αυτοί που μας ληστεύουν, όμως σε πιάνει θλίψη να βλέπεις να καμαρώνουν και αυτοί που ληστεύονται.  
Τέτοιοι  υποψήφιοι ή εκλεγμένοι αύριο σε οποιαδήποτε βαθμίδα της αυτοδιοίκησης αντίθετα από ότι δηλώνουν, είναι  βαθειά εξαρτημένοι από τις πολιτικές ισοπέδωσης της κοινωνίας, όλα αυτά πρέπει να τα σκεφτούμε μπροστά από την κάλπη  και ας μην τους επιβραβεύσουμε με την ψήφο μας.
  Επίσης, στο όνομα μιας κακώς νοούμενης ανεξαρτησίας αδικούν και υποτιμούν τους ψηφοφόρους, απόψεις που δεν θεωρούν αναγκαίο ένα ελάχιστο πολιτικό πλαίσιο αρχών και δεσμεύσεων των εκλογικών σχηματισμών που διεκδικούν ψήφο σε οποιοδήποτε επίπεδο. Δεν μπορεί να μην προσδιορίζεται ποιες είναι οι αρχές που διέπουν μια συλλογικότητα που διεκδικεί την ψήφο μας, δηλαδή, τι τους ενώνει μεταξύ τους και τι τους χωρίζει από τους αντιπάλους τους . Όσοι διαγκωνίζονται σε μια προσωποκεντρική λογική χωρίς αρχές στην συγκρότηση του ψηφοδελτίου τους και χωρίς να διαφέρουν ουσιαστικά  σε  τίποτα  με τους αντιπάλους τους και απλά «θέλουν να γίνουν χαλίφηδες, στη θέση του χαλίφη»,  η εκλογή τους μπορεί να αφορά τους ίδιους ή πιθανόν και κάποιους οπαδούς τους, δεν αφορά όμως την κοινωνία που θέλουν να εκπροσωπήσουν.