Σάββατο, 26 Απριλίου 2014

Θάνατος και Ανάσταση - Γράφει ο Κων/νος Ηλ. Μήτσιου

Λένε ότι η ιστορία των ανθρώπινων κατορθωμάτων δεν είναι μόνο έκφραση ψυχικής, πνευματικής και υλικής ευφορίας. Είναι ταυτόχρονα και μια εκδήλωση, μια αποτύπωση πανικού.
Και αυτός ο πανικός και ο φόβος του θανάτου που συντρόφευε τον άνθρωπο σε όλη του τη ζωή, σε όλες του τις εκδηλώσεις, γίνεται εντονότερος τη νύχτα της Μεγ. Παρασκευής, με τη σταύρωση του Χριστού.
Πολλοί φιλοδόξησαν να προσφέρουν κάποια παρηγοριά στη μαυρίλα του θανάτου, χωρίς όμως να ικανοποιήσουν τον ανήσυχο ψυχισμό του ανθρώπου. Γιατί ούτε η απόλυτη εκμηδένιση ούτε τα πιλάφια ούτε η μετενσάρκωση δικαιώνουν την ύπαρξή μας στην κοιλάδα τούτη του κλαυθμώνος και της αδικίας. Έτσι, ενώ ο θάνατος για όλον τον κόσμο παραμένει πρόβλημα με δυσμενείς επιπτώσεις και προεκτάσεις στη συμπεριφορά του, για τους χριστιανούς από τη νύχτα της Κυριακής της Ανάστασης του Χριστού αποτελεί ελπίδα και προσδοκία.
Ο θάνατος πέθανε εκείνη την ανοιξιάτικη νύχτα, πριν δύο χιλιάδες περίπου χρόνια. Γι’ αυτό οι χριστιανοί «θανάτου εορτάζομεν νέκρωσιν», πανηγυρίζουμε τη νίκη κατά του θανάτου. Ο κενός τάφος και η νίκη του αναστημένου Ιησού άνοιξε την πόρτα για μια εγκόσμια και υπερκόσμια ζωή. Και δεν είναι ο Κύριος η μοναδική περίπτωση. Έγινε «απαρχή των κεκοιμημένων». Σημείωσε την αρχή του τέλους.
Η Ανάσταση του Κυρίου είναι η έμπρακτη επιβεβαίωση ότι και εμείς θα αποφύγουμε τον κρύο εναγκαλισμό του θανάτου, «θαρσείτε γηγενείς νεκρός εστίν ο Άδης». Η ιαχή «Χριστός Ανέστη» κέρδισε τις μάζες και αποτέλεσε την πίστη στην Ανάσταση του Χριστού, που πλήρωσε τα σύμπαντα χαράς, θάρρους και ελπίδας.
Βλέπουμε, όμως, σήμερα την Ανάσταση του Χριστού σαν ξεκίνημα μιας νέας ζωής, σαν αρχή ενός δρόμου ατελείωτου, σα δική μας ανάσταση; Δεν αρκεί η αποδοχή της Ανάστασης του Χριστού. Είναι απαραίτητη και η αφομοίωσή της από τον άνθρωπο με μια δική του Ανάσταση. Πνευματική ανάσταση. Μπορεί να προσκυνούμε την Ανάσταση του Κυρίου, μπορεί να την πιστεύουμε, μα αν δεν αναστηθούμε και εμείς από τη χώρα των νεκρών, θα μείνουμε νεκροί

kostasmitsios@yahoo.gr